Olduğu Kadar

Feyyaz Yiğit, daha ilk eserinde edebiyat ustalarının uzun yıllar içinde eriştiği bir mahareti kazanmış görünüyor. Donukluğun içindeki hareketi, saçmalığın içindeki sağduyuyu, sıradanlığın insana umut veren mucizesini ve beklenmeyen şeyleri aslında nasıl da beklediğimiz bize zahmetsizce sergileyiveriyor. Elinizdeki kitap, paraya çok sıkışıldığında babaannenin cebe sıkıştırdığı yüklü miktardaki harçlığın yarattığı duyguyu hatırlatıyor: sevinç ve daha fazlasına duyulan utanmaz ihtiras… Aziz Kedi Hayatımın tümüne “olduğu kadar” ismini verdim. Öyle güçlü bir zırh ki ”olduğu kadar”. Her zaman ve her şeye, gerekli veya gereksiz söyleyiver gitsin. Kendi kendine durduğun yerde arka arkaya beş bin kere söyle istersen. Tanıdığım ve tanımadığım herkes, biliyorum ki olduğu kadarıyla yetiniyor. Dünya çirkin bir yer olsun istiyorsan, ”olduğu kadar” çirkindir. Birisini çok mutlu etmek istersen eğer, ”olduğu kadar” mutlu edersin onu. Olduğu kadarı seni rahatsız ediyorsa, ona yine olduğu kadar itiraz edebilirsin. ”Olduğu kadar”, dünyadaki bütün sorulara verilebilecek en güçlü cevaptır. Ama yine de hiçbir zaman ”TAM” olarak tatmin edemez kimseyi. Özü gereği yine ”olduğu kadar ” tatmin etmek zorundadır. Tam değilse eksiktir, eksik ”olduğu kadar” tamdır.